۱- نخست: برچیدن کلیت جمهوری اسلامی حاکم در ایران

۲- دوم: پاسداری از استقلال و تمامیت ارضی کشور ایران

۳- سوم: پاسداری از یگانگی ملی و پیوستگی تمام جوامع ایرانی تحت عنوان ملت ایران و عدم برتری یک جامعه از دیگر جوامع ایرانی

۴- چهارم: پاسداری از جدائی کامل دین از حکومت همراه با آزادی همه ادیان و باورهای دینی

۵- پنجم: پشتیبانی و حمایت از تشکیل دولت موقت زیر نظر نماینده منتخب مردم؛ شاهزاده رضا پهلوی برای اداره موقت کشور

۶- ششم: پشتیبانی و حمایت از برگزاری انتخابات برای تعیین شکل نظام سیاسی کشور و برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی کشور زیر نظارت مستقیم نماینده منتخب ملت (شاهزاده رضا پهلوی)

۷- هفتم: حمایت، پشتیبانی و مشارکت در برگزاری انتخابات دوره‌ای مجلس نمایندگان و سنا با مشارکت منفردین و احزاب سیاسی

۸- هشتم: مشارکت در رقابت‌های انتخاباتی برای تشکیل دولت برخاسته از رأی اکثریت

۹- نهم: در این فرآیند، حزب رفاه با همه نیروهای ملی و آزادیخواه که به کشور یکپارچه ایران و یگانگی جوامع ایرانی و برچیدن جمهوری اسلامی در ایران و برپایی نظامی برخاسته از اراده ملت باورمند و متعهد باشند آماده همکاری خواهد بود

حزب رفاه، برآمده از یافتن پاسخ به پرسش هایی است که در طول عمر ننگین جمهوری اسلامی، بی شماری از کنشگران سیاسی و مردم ایران از خود داشتند. این پرسش در بین دولتمردان جهان غرب نیز بوضوح مشاهده میشد و در بسیاری از جلسات رسمی که با فعالین سیاسی ایرانی داشتند در پاسخ به تمرکز برروی خواسته های مردم ایران، همیشه این پرسش و نگرانی از سوی آنان مظرح میشد: آلترناتیو جمهوری اسلامی کیست؟ آیا این آلترناتیو می تواند جایگرین مناسبی بجای جمهوری اسلامی باشد؟ کدام تشکل سیاسی می تواند برنامه اداره کشور را به شفافی تدوین و ارائه نماید؟ پس از جمهوری اسلامی چه خطراتی می تواند ایران و منطقه را تهدید نماید؟ آیا آلترناتیو جمهوری اسلامی توان برقراری امنیت در کشور و توازن در منطقه را خواهد داشت؟ با کدام برنامه و فرمول؟ و بسیاری از این دسته سوالات که پاسخ به آنها نیازمند برنامه ریزی دقیق و علمی/ پژوهشی بوده و نیز می باشد.
بی شمارند مردم، کنشگران منفرد و تشکل های سیاسی که در طول عمر جمهوری اسلامی با عشقی غیرقابل توصیف در راه آزادی مردم و کشور، از جان و مال خود مایه گذاشتند و بدون شک تلاش آنان در روشنگری افکار عمومی، سلب مشروعیت از جمهوری اسلامی و آسیب پذیری آن تاثیر چشمگیری در روند این مبارزه گذارده است اما نکته مهم اینکه جمهوری اسلامی تنها یک حکومت دیکتاتوری و توتالیتر نیست که بتوان با روشهای معمول با آن به مبارزه برخاست. جمهوری اسلامی پدیده ایست در نوع خود بی نظیر که برای بقای خود حتی حاضر به قتل عام عده بی شماری از مردم خواهد بود. حکومتی است که به شیوه مافیایی مدرن با در اختیار داشتن منابع مالی نامحدود و پشتیبانی قدرت های بزرگ جهانی اداره می شود و برای دستیابی به اهداف خود، با دسترسی به منابع مالی کشورایران از هیچ اقدامی ولو ترور، بمب گذاری، قتل عام، باجگیری بین المللی و حتی واگذاری مرزهای کشورفروگذار نبوده و نیست. از اینرو ست که مبارزه با چنین پدیده ای با روشهای معمول در مبارزات مدنی بی نتیجه مانده است.
برای این منظور باید با بکارگیری خلاقیت، تدوین راهبرد برای عرصه های مختلف و بهره وری از تکنولوژی روز، یک مبارزه سیستماتیک بر علیه جمهوری اسلامی را هدایت کرد، مبارزه ای که خلاء آن در اپوزیسیون داخل و خارج از کشور بشدت احساس می شود.
از سوی دیگر نفوذ و تفرقه افکنی در بین نیروهای مخالف توسط سازمانهای اطلاعاتی حکومت، بویژه سپاه پاسداران و از سویی دلمشغولی هایی مانند جانب داری از جناح های مختلف طرفدار نظام جمهوری و پادشاهی که اساسا در حال حاضر پرداختن به آن ضرورت نداشته و یا حداقل آنکه در اولویت نمی باشد؛ عامل اختلاف و چند دستگی تشکل های سیاسی و طرفداران آنها گشته و در نتیجه، بازماندن و عدم تمرکز بر روی اهداف اصلی یعنی سرنگونی جمهوری اسلامی و برنامه ریزی برای فردای آزادی ایران را بدنبال داشته است.
در این بازماندگی، روند مقدمات تأسیس حزب رفاه با بهره گیری از تجارب نیم قرن گذشته آغاز و این حزب در تاریخ ۱۳ فروردین ۱۴۰۰ برابر با دوم آپریل ۲۰۲۱ رسما فعالیت خود را آغاز نمود.

حزب رفاه بر غیر قابل اصلاح بودن جمهوری اسلامی و قانون اساسی آن تاکید داشته و در پایان دادن به این حکومت در ایران تمام تلاش خود را بکار خواهد گرفت و در این راه با دیگر کنشگران و مبارزین و تشکلهای سیاسی همکاری خواهد نمود.

حزب رفاه بر لغو تمامی قوانین مبتنی بر باورهای مذهبی، شریعت و هر نوع ایدئولوژی (الگوهای معین جهت رفتار شخص و یا جامعه) که متمایز کننده یک گروه و یا قشر خاص از جامعه گردد را شدیدا مردود دانسته و با آن به مبارزه خواهد پرداخت. حزب رفاه باورمند به جدایی کامل دین از کلیه لایه های دولتی در تمامی ابعاد آن می باشد. آزادیهای سیاسی فردی واجتماعی درجامعه ایران همانند هرجامعه دیگری درگرو سکولاریزاسیون یا لائیسیزاسیون کامل تمام نهادهای عمومی شامل دولت و آموزش ونظام حقوقی با هدف رهایی ازاستبدادهای دینی وهرنظام ایدئولوژیک است. 

به باور ما، وظیفه یک حزب جانبداری و تعیین نظام سیاسی کشور نیست بلکه جانبداری از شیوه ای خاص برای کشور داریست. حزب رفاه بعنوان یک حزب از هیچ نظام سیاسی برای کشور جانبداری نخواهد کرد بلکه در یک نظام سیاسی تعیین شده از سوی مردم، چه پادشاهی و چه جمهوری، جهت پیشبرد طرح ها و برنامه های خود در راستای رفاه مردم ایران و سازندگی کشور فعالیت خواهد نمود.

حزب رفاه یک حزب سیاسی مستقل و نوگرا است که با رویکرد آزادی فردی، قانون‌مداری و هویت‌محوری، در جهت ارتقای رفاه عمومی و توسعه پایدار کشور فعالیت می‌کند

ماده ۱ — هویت حزب: حزب رفاه یک حزب سیاسی مستقل با رویکرد «آزادی فردی، قانون‌مدار و هویت‌محور» است.

ماده ۲ — اهداف کلان: ارتقای سطح رفاه عمومی، استقرار حاکمیت قانون، تقویت هویت ملی، توسعه اقتصاد آزاد و پایدار

ماده ۳ — اصول سیاسی: پایبندی به انتخابات آزاد، تفکیک قوا، شفافیت و پاسخگویی، مشارکت شهروندی

ماده ۴ — اصول اقتصادی: حمایت از بازار آزاد، کاهش بوروکراسی، تقویت بخش خصوصی، ایجاد فرصت‌های برابر

ماده ۵ — اصول اجتماعی و فرهنگی: حمایت از آزادی‌های فردی در چارچوب قانون، تقویت انسجام اجتماعی، احترام به تنوع فرهنگی در چارچوب هویت ملی

ماده ۶ — روش‌ها: اصلاحات تدریجی و واقع‌بینانه: پرهیز از افراط‌گرایی: تصمیم‌گیری مبتنی بر داده و تحلیل